e-tata

Tego roku, tak jak i poprzedniego, udało nam się zrobić własnoręcznie fajny kalendarz adwentowy. Z racji wykorzystanych materiałów, jest to projekt typu „recykling”.

• Potrzebne będą (na 1 kalendarz):
• 24 pudełka od zapałek
• duży arkusz tektury falistej (z dużego kartonu)
• biały papier
• kredki / farby/ kolorowy papier i co tam przyjdzie do głowy
• nożyczki
• nóż do tapet
• klej (polecam Pattex Express lub Magik)
• wypełnienie (czekoladki )

Jak przyniosłem do domu całą górę pudełek od zapałek (na 3 kalendarze), to się od razu okazało, że można z nich układać, a to wieżę, a to domek, a to robocika, z zeszytem lub bez – wyobraźnia to podstawa!

Robocik z pudełek od zapałek

Robocik z pudełek od zapałek, trzyma zeszyt

Wykonanie kalendarza jest bardzo proste, a jednocześnie bardzo pracochłonne i wymaga pomocy dorosłych w nacinaniu okienek. Poza tym, sam miód wspólnej pracy, kolorowanie, przyklejanie, radość, zabawa i satysfakcja z ukończenia tak wspaniałego kalendarza adwentowego.

Rysunki wyjaśniają wszystko, dopowiem tylko, że szarą tekturę warto okleić białym papierem, koniecznie PRZED wycinaniem okienek!

Projekt wyrysowany na tekturze falistej. Nie potrzeba do tego komputera, wystarczy linijka i ołówek. Konieczna jest precyzja, aby potem przyklejone pudełka od zapałek zgrały się z wyciętymi otworami. UWAGA! To będzie TYŁ, biały papier trzeba przykleić po drugiej stronie.

Tak nacinamy okienka. Otwór okienka musi być mniejszy niż wielkość pudełka od zapałek - tutaj o 3mm z każdej strony. Głębokość nacięcia trzeba dobrać na próbę, tak aby pozostała warstwa karton stanowiła zawias. To jest najbardziej pracochłonny etap i wymaga pomocy dorosłych, ze względu na ostry nóż. Przed wycięciem otworów warto podkleić odwrotną stronę białym papierem.

Przyklejone wszystkie 24 pudełka

Przyklejone wszystkie pudełka - pomocne są dodatkowe paski papieru i dobry, mocny szybkoschnący klej

Pokolorowane

Za drzwiami ukryte są prezenty

Tak wygląda nasz kalendarz adwentowy w pełnej krasie, cudownie pokolorowany kredkami przez moją córeczkę (kliknij aby powiększyć)

Mniam w okienku. Widać jak rozwiązaliśmy kwestię otwierania okienek - "klamkę" trzeba zrobić z grubszego papieru, cienki się raczej urwie.

Minęło już kilka dni grudnia i kalendarz się sprawdził. Jest lepszy niż kupny, bo można go wypełnić różnorodnymi czekoladkami – my daliśmy białą, mleczną i z orzechami. Satysfakcja z wykonanej pracy – gwarantowana.

Polecam i pozdrawiam już świątecznie
e-tata

Obiecywałem kiedyś, że będzie coś dla małych witrażowników. Trochę to trwało, ale jest. Początek wziął się z racji tego, że spróbowałem zrobić witraż, metodą Tiffany’ego.

Wyszło chyba nie najgorzej, zwłaszcza jak na pierwszy raz i kompletny brak zaplecza technicznego. Miałem zwykły nóż do szkła, a do szlifowania osełkę. Jeśli macie ochotę na witraż i zastanawiacie się, to nie ma co zwlekać. To jest tylko czaso- i pracochłonne, poza tym sam miód i radość z tworzenia. Oczywiście dzieci też chciały zrobić witraż. Tu z powodów oczywistych cięcie szkła nie wchodziło w grę. Pozostało malowanie. Tyle, że nie mieliśmy ani farby konturowej, ani przezroczystych farb do szkła.  Jednak, dla pomysłowego nic trudnego! Niektóre kleje do drewna, typu wikol, jak np. Pattex, czy UHU Coll (chyba lepszy), mają tę fajną właściwość, że z białego, po zastygnięciu, robią się przezroczyste. Połowa za nami, a co z kolorem? Tu z pomocą przyszedł recykling wyczerpanych tuszy, czy też atramentów do drukarki. One nigdy tak do końca nie są puste.

Operacja na zużytym wkładzie do drukarki, palce na pewno się poplamią Tu akurat tusz Epson, ale pewnie i inne będą dobre.

Teraz przepis na farbę witrażową „z niczego”

• klej winylowy zasychający na przezroczysto
• tusz kolorowy, np. z drukarki atramentowej, albo taki do pieczątek (nie próbowałem, ale powinien być dobry)
• odrobina wody
• proporcje powyższych składników trzeba sobie dobrać, farba nie może być ani za rzadka, ani za gęsta
• całość wymieszać i gotowe
• farbka jest przezroczysta dopiero po zaschnięciu!

Przepis na konturówkę (jeśli nie macie gotowej)

• klej winylowy
• farbka plakatowa
• talk, lub puder, ostatecznie mąka – do zagęszczenia i wypełnienia, potrzeba tylko troszkę.
• wymieszać razem i już, ma być gęste

Lampion witrażowy, w trakcie malowania, niebieska farba już wyschła i widać, że jest przezroczysta

Nasze lampiony gotowe, muszą jeszcze wyschnąć

Jak zrobić witrażowe lampiony.

• przygotować sobie ładny słoiczek – fajne są te z płaskimi ściankami, warto sprawdzić, czy da się do niego włożyć świeczkę (tealight)
• przygotować sobie szkic – albo pisakiem do płyt, od razu na szkle, albo ołówkiem, na kartce włożonej później do słoika
• nanieść konturówkę na szkło według szkicu (my użyliśmy do tego małej strzykawki) i poczekać, aż wyschnie
• malować przygotowanymi wcześniej farbkami pola wyznaczone przez konturówkę
• poczekać aż wyschnie, włożyć świeczkę, zgasić światło i patrzeć jak pięknie świeci

A tak wyglądają nocą...

Dzieci potrafią!

Lampion jeszcze nie wysechł do końca, ale nie mogliśmy się doczekać

Lampiony są bardzo dekoracyjne, pięknie świecą na kolorowo nocą w pokoju i może to być bardzo ładny prezent, choćby na nadchodzące Walentynki, jak i na każdą inną okazję.

Pozdrawiam i zapraszam do komentowania.
e-tata

Najlepsze są prezenty zrobione samemu. Jest w nich serce tego kto je wykonał – tego nie kupi się w sklepie.

Ten pluszaczek, to piesokotek. Nazywa się tak dlatego, że dla jednej dziewczynki był pieskiem, a dla drugiej kotkiem. Idąc drogą kompromisu powstał piesokotek, co każda ze stron zaakceptowała uśmiechem od ucha do ucha Najpierw na papierze z bloku technicznego narysowałem pieska, e… to znaczy piesokotka, którego dzieci wycięły.

Pluszaczek zrobiony samemu przez dzieci - oklejanie

Pamiętajcie, aby zrobić odbicia lustrzane!

Dokładniej mówiąc, to trzeba wyciąć dwa takie piesokotki, jako lustrzane odbicia. Potem nacięliśmy dużo wełny (lub czegoś podobnego) w kawałki o długości palca, na których trzeba było pośrodku zawiązać supełek. Dużo z tym było roboty, ale że to praca rodzinna, to szybko poszło. Następnie takie złożone na pół wełenki, dzieci przykleiły (za supełek) do piesokotka, tak aby powstało gęste futerko. Kleiliśmy na wikol. Na sam koniec pozostało pokolorować nieoklejone części i skleić obie połówki razem, pamiętając, aby nie sklejać nóg. I oto wspaniały prezent gotowy! Powędrował on do Maciusia – kolegi z przedszkola.

Pluszaczek zrobiony samemu przez dzieci - gotowy

Pozdrawiam e-tata