• Potrzebne będą (na 1 kalendarz):
• 24 pudełka od zapałek
• duży arkusz tektury falistej (z dużego kartonu)
• biały papier
• kredki / farby/ kolorowy papier i co tam przyjdzie do głowy
• nożyczki
• nóż do tapet
• klej (polecam Pattex Express lub Magik)
• wypełnienie (czekoladki )

Jak przyniosłem do domu całą górę pudełek od zapałek (na 3 kalendarze), to się od razu okazało, że można z nich układać, a to wieżę, a to domek, a to robocika, z zeszytem lub bez – wyobraźnia to podstawa!

Robocik z pudełek od zapałek

Robocik z pudełek od zapałek, trzyma zeszyt

Wykonanie kalendarza jest bardzo proste, a jednocześnie bardzo pracochłonne i wymaga pomocy dorosłych w nacinaniu okienek. Poza tym, sam miód wspólnej pracy, kolorowanie, przyklejanie, radość, zabawa i satysfakcja z ukończenia tak wspaniałego kalendarza adwentowego.

Rysunki wyjaśniają wszystko, dopowiem tylko, że szarą tekturę warto okleić białym papierem, koniecznie PRZED wycinaniem okienek!

Projekt wyrysowany na tekturze falistej. Nie potrzeba do tego komputera, wystarczy linijka i ołówek. Konieczna jest precyzja, aby potem przyklejone pudełka od zapałek zgrały się z wyciętymi otworami. UWAGA! To będzie TYŁ, biały papier trzeba przykleić po drugiej stronie.

Tak nacinamy okienka. Otwór okienka musi być mniejszy niż wielkość pudełka od zapałek - tutaj o 3mm z każdej strony. Głębokość nacięcia trzeba dobrać na próbę, tak aby pozostała warstwa karton stanowiła zawias. To jest najbardziej pracochłonny etap i wymaga pomocy dorosłych, ze względu na ostry nóż. Przed wycięciem otworów warto podkleić odwrotną stronę białym papierem.

Przyklejone wszystkie 24 pudełka

Przyklejone wszystkie pudełka - pomocne są dodatkowe paski papieru i dobry, mocny szybkoschnący klej

Pokolorowane

Za drzwiami ukryte są prezenty

Tak wygląda nasz kalendarz adwentowy w pełnej krasie, cudownie pokolorowany kredkami przez moją córeczkę (kliknij aby powiększyć)

Mniam w okienku. Widać jak rozwiązaliśmy kwestię otwierania okienek - "klamkę" trzeba zrobić z grubszego papieru, cienki się raczej urwie.

Minęło już kilka dni grudnia i kalendarz się sprawdził. Jest lepszy niż kupny, bo można go wypełnić różnorodnymi czekoladkami – my daliśmy białą, mleczną i z orzechami. Satysfakcja z wykonanej pracy – gwarantowana.

Polecam i pozdrawiam już świątecznie
e-tata

Postanowiłem, że będziemy mieli własny plac zabaw, bo tam gdzie mieszkamy, takowego nie ma. Zacząłem we wakacje i na dobre jeszcze nie skończyłem – mam zbyt dużo pomysłów   Teraz aura już nie ta i zbyt szybko robi się ciemno, aby coś konstruować na dworze, więc na dokończenie przyjdzie czas w okolicach wiosny. Warto jednak zerknąć na to co powstało.

Nasz plac zabaw - to jeszcze nie koniec

Plac zabaw - pomagam tacie przykręcać nakrętki

Widok na mostek

Jak widać, całość jest zrobiona z drewna. Konstrukcja placu zabaw dała mi wiele przyjemności. Najpierw zrobiłem huśtawkę, bo to podstawa i największa radocha (dla dzieci), potem ślizgawkę, następnie drugą wieżę, którą połączyłem mostem ze ślizgawką. Wyszło super, choć ślizgawka nie ma takiego koloru jak chciałem (zielony zielonemu nie równy), ale tak to bywa z kupowaniem na allegro. W najbliższych planach jest ścianka wspinaczkowa na jednej z wież, choć jak mówiłem raczej nie w tym roku.

Mam nadzieję, że zachęcę tym innych tatusiów, bo warto. I nie jest to wcale trudne! Nie jestem stolarzem, a dałem radę i całość nie różni się jakoś szczególnie od tego co można kupić za dużo, dużo większe pieniądze. Polecam!

Z serdecznym pozdrowieniem
e-tata

W poprzednim wpisie zapowiedziałem, że pokażemy wycieraczkę naszej produkcji, zrobioną z plecionych liści pałki wodnej. Nie wszystko jednak co się zaplanowało, udaje się wprowadzić w czyn i doprowadzić do końca. Dziewczyny zaplotły całkiem długi warkocz z podłużnych liści, jednak nie tak długi aby wystarczył. W trakcie tej pracy okazało się, że to wcale nie powstaje półprodukt do zrobienia wycieraczki, ale wspaniały warkocz Roszpunki … i tak już pozostało. Dzieci często nie mają dość cierpliwości i wytrwałości do powtarzania żmudnych czynności i jest to właściwie normalne. Nie należy się jednak zrażać i trzeba wciąż próbować. Oczywiście nic na siłę .

Ponieważ jednak uważam, że taka łatwa do zrobienia wycieraczka, z łatwo dostępnego materiału to fajna rzecz, to pozostawię choć zdjęcie które wyjaśnia jak można ją wykonać, a szczególnie niezbędny ku temu stelaż. Może ktoś się skusi i zrobi

Wycieraczka z liści pałki wodnej

Pozdrawiam
e-tata

Chata w skansenie, w Osieku nad Notecią

Miejsce, które lubię szczególnie i które jakoś tak bardzo dobrze na mnie wpływa. Mam związane z nim same dobre wspomnienia i cudownie się tam czuję.
W skansenie, jak to w skansenie, drewniane chałupy, muzyka, jadło i dawne zajęcia chłopskie. W chatach, kolorowo poubierane gospodynie pieką chleb i ciasto, robią syrop z buraków cukrowych i różne inne specjały. Przed domami gospodarze wyplatają koszyki, sieci, strugają drewno. Podpatrzyliśmy też jak zwykle co nieco, a dzieci spróbowały swoich sił w dawnych zajęciach, jak wyplatanie, lepienie z gliny, czy ubijanie masła. Szczególnie zaciekawiło nas wyplatanie wycieraczek z tak pospolitego i łatwo dostępnego materiału, jak podsuszane liście pałki wodnej.

Zuzia wyplata wycieraczkę z liści pałki

Postanowiliśmy, że w domu spróbujemy sami, bo wydaje się to łatwe, a materiał prosty do zdobycia. Okazało się, że nie koniecznie tak prosty jak się wydaje, bo można buty zamoczyć (i nie tylko), ale poszło dobrze.

Ścinamy liście pałki

Nasz zbiór

Przynieśliśmy do domu pęk liści pałki, które obecnie suszą się czekając na dalszą obróbkę. Teraz trzeba zrobić jeszcze stelaż, taki jak podpatrzony w skansenie. Niedługo ciąg dalszy

Pozdrawiam
e-tata

To już klasyka – najpierw jest chwila zamyślenia, a potem sentencja, która powala na kolana i rozbawia do granic Bohaterka opowieści ma 6 lat

Ciepło jest ostatnio, okna pootwierane, to i muchy wchodzą do domu. No i uważajcie!

- A ja wiem, dlaczego muchy wchodzą do domu.
- Taaak?
- Bo wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej! To przychodzą do domu!
-

No i jak tu ich nie ubóstwiać? No jak?

Pozdrowionka
e-tata

Piękny prezent dla mamy można zrobić samemu!

Kiedy mama wstanie rano, przeczyta o sobie coś miłego i już będzie miała dobry dzień! A każdego dnia będzie mogła przeczytać coś innego!

Aby zrobić samemu taki wspaniały prezent, potrzeba:

• grubszy papier, przynajmniej taki jak z bloku technicznego, lepiej trochę grubszy, bardzo dekoracyjnie wygląda kolorowa tektura falista
• rozmaite ozdoby, literki wycięte z gazet, itp
• pinezka
• zakrętka plastikowa lub korek
• klej, nożyczki

Jak widać, taki prezent kosztuje niewiele pieniędzy, lub nawet wcale, i to też jest fajne

Szablon w pliku pdf jest do pobrania u mnie, tutaj: szablon

Zdjęcia mówią wszystko (prawie krok po kroku), ja dodam tylko, by uważać przy sklejaniu, aby nie przykleić wewnętrznej tarczy do okładek. Napisy można wykonać przed lub po sklejeniu.

Przednią i tylną część trzeba ładnie wyciąć

Przód można wykonać z kolorowej tektury falistej, lub białego papieru pomalowanego czy oklejonego na kolorowo

Przy sklejaniu całości trzeba pamiętać, że srodek ma być ruchomy, nie należy go przyklejać!

Pinezkę wbijamy z przodu, zabezpieczając od tyłu korkiem lub plastikową zakrętką

Z tyłu przyklejamy nóżkę, aby nasz prezent dla mamy stał stabilnie

Miłek gotowy! (kliknij na zdjęcia aby powiększyć)

I gotowe taaa…daaam!

Tak to działa:

Daję gwarancję, że Mama (albo Tata) będą zachwyceni z takiego prezentu!
Napiszcie tu o tym w komentarzach!

Przypominam, że Dzień Mamy już za 10 dni!

Pozdrawiam
e-tata

Przydarzyło mi się to dziś,  a było to tak…
Czekamy sobie z dziećmi w samochodzie na mamę, przed wyjazdem na „Majówkę w skansenie” i prowadzimy jakieś tam rozmowy. Padło zdanie, że fajnie jest jeździć na wycieczki, ale szkoda że trzeba za to płacić. No to tata tłumaczy, że tak to już świat jest poukładany, że za wszystko się płaci. Po 2-3 sekundowym namyśle, z tylnego siedzenia, przychodzi kontra godna wyrycia w skale na wieki: „ale nie za wszystko się płaci! Za deszcz się nie płaci, za słońce się nie płaci, za przyjaźń się nie płaci!” Zatkało mnie. Zamurowało i zawstydziło, a jednocześnie zachwyciło i uniosło na wyżyny. Było to powiedziane tak spontanicznie, prawdziwie, szczerze i prosto, jak tylko z głębi serca czystego i niewinnej duszy dziecięcej. Zupełnie za darmo dostałem od dziecka, w prezencie dobry dzień!

Pamiętajcie!

Za deszcz się nie płaci,

za słońce się nie płaci,

za przyjaźń się nie płaci!

Pozdrawiam tęczowo
e-tata

Z radością więc informuję, że wyszły dwie kolejne płyty z przygodami niesfornego Mikołajka. „Mikołajek ma kłopoty” i „Pomysłowe chłopaki”, łącznie 15 bardzo zabawnych historyjek.

Nowe odcinki są równie śmieszne jak poprzednie. Mam nadzieję, że to nie koniec i jeszcze nie raz będziemy mogli pośmiać się z Mikołajka i chłopaków.

Polecam!
e-tata

Zawsze słyszeliśmy od innych ludzi, że Zuzia ładnie śpiewa. Nawet w takiej karcie podsumowującej na zakończenie przedszkola (czy zerówki) pani napisała „Zuzia pięknie śpiewa” Nie jest to pewnie nic dziwnego, że kocham czytać takie rzeczy

Około miesiąca temu pani od języka niemieckiego poleciła wszystkim dzieciom, aby każdy wybrał sobie piosenkę z płyty dołączonej do książek i nauczył się jej. Moja córeczka wysoko postawiła sobie poprzeczkę, bo piosenka była dosyć długa. Nauczycielka zasugerowała, że może jakąś krótszą, łatwiejszą, ale nie. Dziecko się uparło i już Ćwiczyła i ćwiczyła, a nam było przyjemnie słuchać jej głosu. Na lekcji niemieckiego,  po wysłuchaniu Zuzi, pani nauczycielka była zachwycona i wytypowała ją na „IV Powiatowy Konkurs Piosenki w Języku Niemieckim” !

Dziś był ten piękny dzień Zuzia występowała już w przedstawieniach w przedszkolu i szło to gładko, ale tu było inaczej. Więcej widzów, nieznajomych, no i to poczucie, że to już nie tylko zabawa, ale i rywalizacja, że wiele osób na nią liczy. Był więc stres, trema, choć staraliśmy się jak mogliśmy, aby tego uniknąć.  Jak wyszło widać na filmie. Ogłoszenie wyników i…. Zuzia zajęła pierwsze miejsce w swojej klasie wiekowej! To są uczucia nie do opisania, jakie czuje rodzic w takich chwilach. Duma, radość, zadowolenie, szczęście…  Życzę tego każdemu!

Warto dodać, że niezależnie od osiągniętego rezultatu, warto, aby dzieci brały udział w konkursach i „wystąpieniach publicznych”. Mimo tremy i stresu, to hartuje ducha, co widać doskonale u dzieciaków, które już wielokrotnie występowały przed publiką i podchodzą do tego z dużym luzem. Na pewno przyda się im to w przyszłym życiu.

Pozdrawiam bardzo serdecznie
e-tata

To wspaniała zabawa w terenie, przy której jest element tajemniczości,  nagroda i uparte dążenie do celu. Potrzebny jest dość duży teren, na którym są jakieś charakterystyczne punkty orientacyjne (drzewa, kamienie, górki, doły, itp), mapa tegoż terenu no i oczywiście skarb, obowiązkowo zaznaczony na mapie krzyżykiem.

To nasza mapa, narysowana już na miejscu

Trzeba się najpierw zorientować, jak ułożyć mapę

Może to tu jest skarb?

Dla nadania kolorytu, warto ruszyć głową i ułożyć jakąś historyjkę, aby pobudzić dziecięcą wyobraźnię. Ja na przykład kupiłem tę mapę za 5 złotych, od przechodzącego nieznajomego, który był trochę podobny do pirata, miał brodę i kolczyk w uchu. I ten nieznajomy obiecywał, że mapa prowadzi do prawdziwego skarbu!

Dla utrudnienia, mapa prowadziła do innej mapy, ukrytej pod kamieniem, i dopiero ta wskazywała, gdzie leży skarb. Bawiliśmy się przednio, dzieci miały radochę, ale to ja się najbardziej uśmiałem z rozmaitych pomysłów: w którym kierunku iść, jak, co i dlaczego A skarb? Skarb został odnaleziony i był bardzo smaczny (mniam) i wynagrodził w pełni całkiem długie i męczące poszukiwania.

Warto się bawić!

Pozdrawiam
e-tata